ช่วงนี้ก็เรียนหนัก เหนื่อย มากขึ้นๆทุกวัน

ยิ่งเรียน ยิ่งหนัก ยิ่งยาก ยิ่งเครียด ยิ่งดำ  ฮ่าฮ่า!!

เทอมนี้เครียดสุดๆ!!!!

ซื้อหนังสือหมดตัวแล้วเนี่ย Text คนอื่นเค้าไม่ซื้อกัน แต่กุก็ซื้อ  มันเป็นความสุขเจงๆเลยยย แค่เห็นก็เหมือนมีความรู้  ฮ่าฮ่าฮ่า 

แต่ไม่วายเที่ยวมากกว่าเดิม ไปมันเกือบทุกอาทิตย์  วันนี้กระแดะชวนเพื่อนไปโยนโบว์ เป็นงัยหล่ะ หลังจากไม่ได้โยนมาหลายปี

เล็บหัก  -*-  อาทิตย์หน้าแว่วๆมา ดรีมเวิล อะเปล่า  เอิ๊กส์ๆ  พฤหัสที่แล้วยุ้ยอยากเมา  ไป C2  เป็นงัยหล่ะ  เหม็นบุหรี่ชิบหาย!!

เห็นคราวหน้า want  ในเมือง  - -"  ลาดกระบังไม่ได้บ้านนอกนะย่ะ แหม ดูมันพูดซะ  แต่งัยชั้นอยากไป รัชดา  คิกคิก

...........................................

...................................

..........................

...............

ต้องไปทำการบ้าน อ่านหนังสือ(พูดไปงั้นแหล่ะไม่เคยทำ)    แล้วแหล่ะ พักนี้นอนดึกทุกวัน

แถมไปเรียน แลปสายอีก โอยยย สายครั้งเดียว จารย์จำได้เลย อ่ะ

ทำนิสัยไม่ดีเลย ขี้เกียจแล้วยังตื่นสาย ไม่ขยันอีก    เซ็งตัวเอง

คงถึงวาระแห่งการ ตั้งใจจริงๆจังๆ ซะแล้ว (มั้ง)  ก่อนจะสายไปถึง mid term  ซวยเลย

ถ้า

A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  M  N  O  P  Q  R  S  T  U  V  W  X  Y  Z

ค่าเท่ากับ

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26

แล้วจะพบว่า......

          1) H+A+R+D+W+O+R+K = 8+1+18+4+23+15+18+11 = 98%

HARD WORK  หรือ  ทำงานหนัก  มีค่าเท่ากับ  98 % 

          2) K+N+O+W+L+E+D+G+E  = 11+14+15+23+12+5+4+7+5 = 96%

KNOWLEDGE  หรือ  ความรู้ มีค่าเท่ากับ  96 %

          3) L+O+V+E=12+15+22+5  = 54%

LOVE  หรือ  ความรัก   มีค่าเท่ากับ 54 %

          4) L+U+C+K   = 12+21+3+11   = 47%

LUCK   หรือ   โชค  มีค่าเท่ากับ 47 %

          Q : ไม่มีสิ่งใดที่มีค่า 100 % เลยหรือ !!! แล้วสิ่งใดที่มีค่าเท่ากับ  100 %

          - ใช่เงินหรือเปล่า ?……… .... .....ไม่ใช่ !!!!!

          - ความเป็นผู้นำหรือเปล่า ?………ไม่ใช่ !!!!!

          Q : แล้วอะไรล่ะ ?

          Ans. : A+T+T+I+T+U+D+E = 1+20+20+9+20+21+4+5 = 100%

ATTITUDE   หรือ  ทัศนคติ นั่นเอง ที่มีค่าเท่ากับ 100 %

          ท่านคิดเช่นนั้นหรือไม่ ทุกปัญหามีทางออก . . บางทีแค่เพียงแต่เราเปลี่ยน "ทัศนคติ " ของเราเสียใหม่เท่านั้นเอง มีเพียงแต่ "ทัศนคติ" ของเราเท่านั้น ที่จะเป็นตัวนำทาง ไปสู่ความสำเร็จในชีวิต และงานที่ทำ

          ....ความคิด  &  ทัศนคติ....และสุดท้าย .... การลงมือทำ

“ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน
เมื่อแรกเริ่ม . . . ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
เพราะ . . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้ 

คือ . . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆ ด้วย
เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ
. . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว
. . . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ
. . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้
ก็คงจะต้องเดิน . . . อย่างระมัดระวัง
. . . และก้าวให้ได้จังหวะ . . . ที่เหมาะสม 
 

แต่เมื่อถึงเวลา . . . ที่ความรักผิดหวังหรือจบลง
ความรัก . . . ก็จะเดินช้าลง
บางทีอาจจะช้า . . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลัง
เหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บ
จะเดินไม่ถนัดนัก . . .
ต้องรอเวลาเพื่อรักษาให้แผล ที่เกิดจากการหกล้มหาย
แล้วค่อยก้าวเดินต่อไป . . . อย่างปกติ 
 

ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ
ช้าบ้าง . . . เร็วบ้าง จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่เราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ
วันนั้น . . . ความรักคงเดินต่อไปได้เรื่อยๆ
ถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง
แต่ . . . ก็ยังมีคนที่คอยประคอง คอยเดินไปด้วยกัน
ไม่ใช่หกล้มแล้ว . . . ต้องลุกเดินต่อด้วยตัวเองอีกต่อไป

เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน
เราจึงต้องก้าวตาม . . . อย่างระมัดระวัง
จะหกล้มบ้าง จะสะดุดบ้างก็ต้องพยายามลุกขึ้น
. . . และกลับมาเดินต่อไป ให้ได้ . . .

"nidnoy_mp"

26 May 2007

21:50

                     ตอนนี้อยู่ในช่วงปิดเทอมซัมเมอร์จบปี 2 อย่างบริบูรณ์ซะที  อีกไม่กี่วันก็จะเป็นนักศึกษาปี 3  เป็นป้ารหัสแล้วอ่ะดิ (แอบแก่)

       จะมีคนเรียกพี่เยอะขึ้น เหอๆ    วันเวลาผ่านไปไวซะจริงๆ  แป๊บๆ จะเรียนจบแล้วหรอเนี่ยยย...แต่ตอนนี้ยังไม่จบก็ต้อง

       อดทนสู้ต่อไป        อนาคตที่สดใสกำลังรออยู่  หุหุ   

     อยู่บ้าน     ก็เดิมๆ ไม่ค่อยได้ทำไรมาก  เวลาส่วนใหญ่ก็หมดไปกะ       ตกดึกก็       ช่วงนี้ละครหลายเรื่อง

     กำลังสนุกก็เลยติด แฮะๆ หลังจากนั้นก็        ก็มีอยู่แค่เนี๊ย  เหอๆ    แต่มีเป้าหมายที่จำทำอีกเกือบ 2 สัปดาห์เหมือนกัน

     ก็คือน้ำหนัก -*-  ไม่รู้จะทำได้ป่ะเนี่ย           ปิดเทอมน่าจะเป็นช่วงเวลาพักผ่อนที่มีความสุข สบายๆ เพราะเหนื่อยมาทั้งปี

    ยังงัย  กินกะนอน เป็นเรื่องสำคัญที่สุดอยู่แล้วแหล่ะ  ฮ่าๆๆ  น้ำหนักก็ขำๆ ไปก่อน หุหุ        

      วันนี้เป็นวันสอบสัมภาษณ์ของน้องๆทั้งหลายที่เอนท์ติดคณะวิศวะ   ยังงัยก็ขอให้น้องๆผ่านกันทุกๆคนนะจ้ะ

       ปีนี้ได้ข่าวว่าภาคเรามี นศ ปี 1  100 ก่าๆ คน ฟังทีแรกก็ตกใจเหมอืนกัน เพราะภาคเราเมื่อก่อนมีไม่กี่คนเอง  มีไม่กี่คนเราเลยสนิทกันทุกๆคน

      แล้วก็รู้จักกันทั้งภาค  แบบว่าอบอุ่นอ่ะนะ  อิอิๆๆ    บางทีก็อบอุ่นจนร้อน ฮากันมากไปหน่อย  -*-

       ยังงัยพี่ก็ขอแสดงความยินดีกับน้องๆ น้ะจ้ะ  ไม่ว่าจะเป็นน้องใหม่ในรั้วชงโค และก็น้องภาคเกษตรด้วยนะจ้ะ  อิอิๆๆ

     แล้วก็ฝากน้องๆปี 2  พี่อยากไปรับน้องภาค ที่ทะเล  ทะเล๊ ทะเล  นะๆๆ   หุๆๆ    

       สุดท้าย ท้ายสุด  ไม่มีอะไรอัพบล๊อกแระ  ต้องรีบจบเด่วคอมค้าง ข้อความที่พิมพ์หายไปหมด เหมือนครั้งที่แล้ว เซงๆๆ เลย

     ปิดเทอมก็ขอให้ทุกคนพักผ่อนสบายๆ  เปิดเทอมจะได้มีกำลังใจตั้งใจเรียนกันต่อไป นะจ้ะ

            Ps. คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะจ้ะ

"nidnoy_mp"

Thu  17 May 2007

17:26

                       คนฉลาด..ย่อมไม่คิดว่า..คนอื่นโง่

                              คนฉลาดย่อมไม่เคยคิดว่าคนอื่นโง่ 
                          และคนโง่มักคิดว่าตนเองฉลาด

                                        คนที่ดูถูกคนอื่นว่าโง่ 
                              บางทีตัวเองอาจโง่ยิ่งกว่า 
                         และมีแต่ละบุคคลประเภทนี้เท่านั้น 
                            ที่มักถูกผู้อื่นหลอกลวงอยู่เสมอ

                                             สิ่งที่เราไม่ชอบ 
                              บางครั้ง ... เราก็จำเป็นต้องรู้ 
                   อย่าปิดกั้นตัวเองให้ห่างไกลจากสิ่งที่ไม่ชมชอบเลย 
       เพราะในโลกนี้สิ่งที่ทำร้ายเราได้ง่ายที่สุด ก็คือ สิ่งที่เราไม่ยอมรู้และไม่เคยเข้าใจ

ชีวิตเป็นของเธอ
ทางเดินชีวิตย่อมเป็นของเธอ
สองขาของเธอ จงก้าวไปตามทางนั้น
ทำในสิ่งที่เธอถนัดและเข้าใจ
เธอจะไปได้ดีเท่าที่เธอควรจะไป

หากอยากจะถามหาความจริงใจจากใครต่อใคร
ต้องเริ่มถามหาที่ตัวเธอเองก่อนว่ามีความจริงใจเพียงพอหรือไม่

ชีวิต..ไม่เคยมีคำว่าสาย
หากก้าวหลงเดินทางผิด
ย่อมกลับมาเริ่มต้นใหม่ได้
อาจจะช้ากว่าที่ควรจะเป็นไป
แต่ก้อยังดีกว่าดิ่งลึก
จมลงในความเลวร้ายทุกที ทุกที

                                                                                                                                             อย่าพยายามยัดเยียดความสุข 
                                                                                                                หรือสิ่งที่เราคิดว่าดีให้กับใครต่อใคร 
                                                                                                               เพราะมันอาจจะกลับกลายเป็นความทุกข์ 
                                                                                                                ทุกข์ทั้งผู้ให้ ทุกข์ทั้งผู้รับ

                                                                                                                                             เคยถามตัวเองบ้างไหม 
                                                                                                                 ว่าชีวิตต้องการอะไร ? 
                                                                                                                 ถาม ... และหาคำตอบให้แน่ใจ 
                                                                                                                 และเข้าใจให้ถ่องแท้ 
                                                                                                                เมื่อนั้น 
                                                                                                เราจะก้าวต่อไปข้าวหน้าอย่างเชื่อมั่น และถูกทิศทางกว่าเดิม

                                                                                                                                            โลกเรายังคงหมุนไปทุกวัน 
                                                                                                                 หากวันนี้เราหยุดนิ่ง 
                                                                                                                พรุ่งนี้ ......... 
                                                                                                                 เราก็แทบวิ่งตามไม่ทัน
 

                                                     ชีวิตที่มีคุณค่า
                                           คือการใช้เวลาที่มีอยู่อย่างคุ้มค่า
                               อย่าปล่อยให้วันเวลาผ่านไปอย่างเปล่าประโยชน์เลย
                                  มาเริ่มต้นสรรค์สร้างสิ่งดีดีให้กับชีวิตของเราเถิด

                                                    อย่าไปคิดว่า 
                                         คนที่นั่งอยู่ในร่มไม้กลัวแสงแดด
                                                    อย่าไปคิดว่า 
                                        คนที่ฟุบหลับอยู่นั้นเป็นคนเกียจคร้าน
                                                    อย่าไปคิดว่า
                                            คนที่หกล้มเป็นคนอ่อนแอ 
                                            จงอย่าใช้เหตุผลของเธอ
                                         ตัดสินความหมายในสิ่งที่เธอเห็น 
                                โดยที่ไม่รับฟังเหตุผลจากอีกฝ่ายหนึ่งให้ดีเสียก่อน

 ปล.เอาไว้อ่านเป็นข้อคิดดีๆในชีวิต

ช้า...แต่ทว่ามั่นใจ

  ดำเนินไปอย่างเร่งรีบ ฉับไว
แต่ไม่ว่าจะเร่งให้เร็วแค่ไหน
ก็ไม่เคยทันใจคนใจร้อนสักที


คนใจร้อน ที่ดูเหมือนจะรู้ว่า
เวลาเป็นของมีค่า
แต่แน่ใจหรือว่า ได้ใช้เวลาไปอย่างคุ้มค่าจริง ๆ


เพราะบางครั้งการยอมสูญเสียเวลา
อย่างยาวนาน เพื่อให้ได้มาซึ่งผลงานอันประณีต สมบูรณ์
อาจเป็นการใช้เวลาอย่างคุ้มค่าที่สุดก็เป็นได้ 

    แม้ชีวิตวันนี้...เราจะต้องก้าวไปอย่างฉับไว

แต่จะเป็นไรไป

หากเราจะยอมสูญเสียเวลา

เพื่อที่จะมีความสุขนานๆ และได้ผลงานดีๆ

ข้อคิดนักติ

ปรัสสะ วา อัตตะโน วาปิ เหตุ

นะ ภาสะติ อะลิกัง ภูริปัญโญ

โส ปูชิโต โหติ สะภายะ มัชเฌ

ปัจฉาปิ โส สุคะติคามิ โหติ.

  ผู้มีภูมิปัญญา ย่อมไม่พูดพล่อยๆ

เพราะเหตุแห่งคนอื่นหรือตนเอง ผู้นั้นย่อมมี

ผู้บูชาในท่ามกลางชุมนุม แม้ภายหลังเขาย่อมไปสู่สุคติ

รักจะเป็นนักติพึงศึกษาดังนี้

ถ้ายังฝึกตัวเองไม่ดีพอก็อย่าริเป็นนักติ

ถ้ายังไม่เคยชมเขาเลยก็ยังไม่สมควรติเขาเลย

อย่าติพร่ำเพรื่อ อย่าปกิณกะติ (ติเรี่ยราด)

อย่าติคนหนึ่งเพื่อประชดอีกคนหนึ่ง

อย่าติคนหนึ่งเพื่อประจบอีกคนหนึ่ง

ไม่ควรพูดพล่อยๆ วิจารณ์ไปทุกเรื่อง

ทำเขื่องว่าฉันเก่ง ฉันรู้ ฉันฉลาด

นั่นเป็นอาการของคนไม่เก่ง ไม่รู้และไม่ฉลาดเลย

ถ้าจะติ ติเมื่อจำเป็นสุดๆ

ติน้อยเรื่องที่สุด ติจุดสำคัญที่สุด

ติกับเจ้าตัวโดยตรงในที่ลับที่สุด

ติด้วยความปรารถนาดีสูงสุด

ติด้วยถ้อยคำที่คัดสรรอย่างดีแล้ว

พูดไปเพื่อประโยชน์สูงสุดของทุกๆ คน


ผู้กระทำได้เช่นนี้… ย่อมเป็นที่ยกย่องของมหาชน

ย่อมประสบสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

คิดดี...เพิ่มพูนบารมี

  จินตนาการ ของมวลมนุษย์ชาตินั้นไม่มีขอบเขตจำกัด

ด้วยเหตุนี้โลกจึงสดใส แต่บางครั้งก็เศร้าหมอง เพราะความคิดหลากหลายเหล่านั้น

โลกจึงตกอยู่ในความเปลี่ยนแปลงเป็นนิจ ซึ่งเป็นสิ่งที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย

การมีความสุขระคนความทุกข์ มีลาภเสื่อมลาภ มียศเสื่อมยศ

และมีสรรเสริญก็มีนินทาควบคู่กันไป เพราะผลทั้งหลายล้วนแล้วเกิดแต่เหต

การสร้างแต่สิ่งที่ดีงาม หรือการทำลายล้างในโลกก็ล้วนเกิดจากความคิดของคนทั้งสิ้น

สังคมใด ชุมชนใด ที่มีความคิดทำลายล้าง มีความเห็นที่แตกต่างไม่ลงรอยกัน

สังคมนั้น ชุมชนนั้นย่อมอันตราย แม้คนเราอาจมีความเห็นที่แตกต่างกันไป

แต่ความจริงย่อมมีเพียงสิ่งเดียว

คือ ความถูกต้อง ดีงาม เหมาะสม และมีเหตุมีผลเท่านั้น     ผู้รู้จึงกล่าวว่า "ความคิดเห็นถูกต้องดีงาม แม้เกิดขึ้นเพียงคนเดียว

ย่อมนำความสุขความเจริญมาสู่ชุมชนนั้นได้ ฉันใด คนคิดเห็นที่ชั่วร้ายเพียงคนเดียว

ก็นำมาซึ่งความเสื่อมและเป็นอันตรายต่อชุมชนนั้น"

ความคิดเห็นที่ดีงามจึงเป็นสิ่งสำคัญ มาคิดเรื่องดีดีกันเถิด… เพราะเป็นของฟรีไม่ต้องเสียสตางค์

เมื่อคิดแล้วต้องทำทันที ผลย่อมนำมาซึ่งคุณความดีบารมีเพิ่มพูน

วันเวลาของเราในโลกนี้น้อยนิด

หากไม่คิดสร้างบุญบารมี กระแสบาปและความชั่วร้ายก็จะเข้ามาแทนที่อยู่ในใจทีละนิดๆ

จนในที่สุดเราคุ้นเคยชินชากับบาปแล้ว

เมื่อถึงยามนั้นเราจะคิดถึงความดีไม่ออกเลย ชีวิตที่เกิดมาจะสูญเปล่า

 ชีวิตดุจไม้ใกล้ฝั่ง

มีพุทธพจน์บทหนึ่ง ใน ภัทเทกรัตตสูตร กล่าวว่า

"ความเพียร ควรทำในวันนี้ ใครเลยจะรู้ว่า ความตายจักมีใน

วันพรุ่งนี้ เพราะการผัดเพี้ยนกับพญามัจจุราชผู้มีเสนาใหญ่ย่อมไม่มี"  

 มนุษย์ในโลกปัจจุบันนี้ น้อยคนนักที่จะคิดถึงความตาย คนส่วนมากจะคิดถึงแต่เรื่องการทำมาหากิน

คิดเพียงแต่ว่าวันนี้ วันพรุ่งนี้หรือวันข้างหน้า เราจะแสวงหาทรัพย์มาเลี้ยงตัวเอง เลี้ยงครอบครัว

เพราะคิดอยู่แต่เรื่องนี้ จึงประมาทในชีวิต ละเลยต่อการสร้างบุญบารมี

อันเป็นงานที่แท้จริง เป็นงานหลักของชีวิต

การแสวงหาทรัพย์ภายนอกนั้นเป็นงานรอง เพียงให้ดำรงชีวิตอยู่ได้เท่านั้น

การมีชีวิตอยู่เพื่ออะไรนั้น เป็นสิ่งที่เราทุกคนต้องทำความเข้าใจให้ด

เราจะได้ไม่ประมาท เพราะในที่สุดแล้ว ทุกๆ ชีวิตจะต้องตาย  

 หากมีสติระลึกได้ว่าชีวิตของเราดุจไม้ใกล้ฝั่ง ไม้รู้ว่าจะล้มในวันใด

เวลาของชีวิตที่เหลืออยู่ เราจะได้เร่งสร้างความดี

ทำงานไปด้วย สร้างบุญไปด้วย ชีวิตจะได้ปลอดภัยมีที่พึ่ง

เราไม่ทราบว่าเราจะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหน เรากำหนดความตายไม่ได้

ดีที่สุดคือเราควรรีบทำความเพียรเสียตั้งแต่วันนี้ 

11 เคล็ดลับการทำงานอย่างมีความสุข

• 1. เริ่มงานอย่างสดชื่น กระปรี้กระเปร่า ปลอดโปร่ง

• 2. ปรับปรุงบุคคลิกภาพ ให้เหมาะกับตำแหน่งและลักษณะงาน

• 3. สนทนาแลกเปลี่ยนกับบุคคลที่เกี่ยวข้องกับงานอยู่เสมอ

• 4. ศึกษาวิธีการทำงานให้มีประสิทธิภาพยิ่งกว่าเดิม

• 5. ใส่ความกระตือรือร้น และพลังวังชาลงไปในงาน

• 6. หมั่นบันทึกคำเตือนเพื่อกันลืม สำหรับตนเอง

• 7. หมั่นหาความรู้เพื่มเติมตลอดเวลา

• 8. หากต้องการคลายเครียด ลองหาหนังสือธรรมะมาอ่าน

• 9. อย่าจริงจังกับงานและชีวิตจนเคร่งเครียด

• 10. แบ่งงานออกเป็นส่วน ๆ แล้วลำดับความสำคัญของงาน

• 11. กำหนดเวลาพักผ่อน เวลาทำงาน และเวลานั่งสมาธิให้ชัดเจน

ช่วงนี้อยู่ในระหว่างปิดเทอม Summer 2007 

จบปี 2 ไปได้ด้วยดี เฮ้อ.. โล่งไป

แต่ยังลุ้นๆกับเกรดอยู่ วันนี้เพิ่งโดนอำ อิ้งออก ใจหายใจคว่ำไปตามๆกัน - -"

อีกไม่กี่วันคงทะยอย ออกทีละตัวแล้วแหล่ะ  *O*

ตอนนี้กลับจากลาดกระบังมาแระ 2-3 วัน อยู่บ้านไม่มีไรทำเลย

ชิวไปวันๆ  ยังไม่รู้ว่าจะทำไรดี  ทำไรดี ทำไรดี ??

สงสัยจะต้องอ่าน แมท เตรียมไว้เรียนซัมเมอร์ หละคราวนี้ 

ไม่แน่ใจว่าจะลงได้เปล่า แอบลงไปกะเค้า ขอให้ลงได้ซะทีเห๊อะ จะได้จบสิ้นสะที เซ็ง!!

ไปเรียนก็ดีเหมือนกันจะได้มีไรทำ ไม่ต้องทำตัวไร้สาระ

    เมื่อวานเจอเปิ้ลกะน้ำในเอ็ม แอบอิจฉาๆ อยู่กับเพื่อนไม่เหงา อยู่บ้านไม่มีเพื่อนคุย เซ็ง!

                ส่วนเพื่อนที่นี่ก็...กลับมากันบ้างแล้ว เห็นบอกว่าจะมี meeting  ตอนนี้ก็เงียบๆอยู่  ช้านก็ รอไป...         

           แล้วก็รอเดียร์กลับมาเผื่อจะได้ไปเจอกัน หุหุ  แต่คงไม่มีนังยุ้ย(แอบไปเนียนที่ลาดกระบังอยู่)

       ส่วนบีก็อยู่บ้านแล้ว ซัมเมอร์นี้เจอกัน 3 คนเช่นเคย  คงเร็วๆนี้แหล่ะมั้ง  จะได้ทันซัมเมอร์     

  .:Mode: In Love:.  ปิดเทอมก็ไม่ค่อยเจอกัน เราอยู่เฉยๆ

           ส่วนเค้ามีไรทำเยอะแยะมากมาย  *O*  ก็อยากฝากบอกไว้ว่า

     "ดูแลตัวเองด้วยละกาน  เป็นห่วง"  เขิลหว่ะไม่เคยเขียนลงบล๊อก 555+

หุๆ คงเขียนได้แค่นี้แหล่ะเรื่องเนี่ย    Just missing You...

แล้วก็ช่วงนี้มีเรื่องให้หนักอกหนักใจเยอะแยะอยู่เหมือนกัน  เฮ้อ.........เครียด

จะว่าไป ต่างคนต่างมีปัญหาเป็นของตัวเอง

ก็ค่อยๆแก้ไขกันไป  บางทีคิดมากไปก็เท่านั้น ปล่อยๆมันไปบ้างเหอะชีวิตจะได้ไม่ยุ่งยาก

สุดท้ายก็  อัตตาหิ อัตตโนนาโถ  ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน  อยู่เช่นเคยนั่นเอง

บล๊อกนี้คงพอแค่นี้ก่อนละนะ

ไปดูทีวีแระ เฮ้อ.....

      Happy New Year 2007

                                                               สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๐   

             แด่ ทุกๆคน

            ในวาระดีขึ้นปีใหม่ ๒๕๕๐  ปีหมู

          ขอให้มีแต่ความสุข ความเจริญ เข้ามาในชีวิตและครอบครัว

          คิดหวังสิ่งใดสมหวังดังปราถนา  ประสบความสำเร็จทั้งในด้านการเรียน การงาน การเงิน

          ทำตัวเป็นคนดีของสังคม บ้านเมือง   และหมั่นทำบุญทำทานทำกุศล

          สวัสดีปีใหม่จ้า... 

                                    As the New Year dawns...

       may it open up for you mor opportunities,

     lead YOU! onto the part of continued success

                     happiness & prosperity

                   Happy New Year to YOU!

                                                                                                                                                              nidnoy_mp

                                                                                                                2  jan 07

    วันสุดท้ายแล้วที่จะได้อยู่บ้าน  กลับลาดกระบังละนะคืนนี้  เปิดเทอมพรุ่งนี้แต่ไม่มีเรียน

                                                      แต่คิดว่าคงไปเรียนตามปกติแหล่ะนะ                

             อ่อแระที่ต้องกลับไวกว่าปกติ(เพราะปกติกลับหลังปิดเทอมอาทิตย์นึง)    เพราะต้องไปเก็บของย้ายหอ -*-

                              ย้ายอีกแล้วครับท่าน   มีหลายๆอย่างที่ต้องทำให้เรียบร้อย

                                กลางๆเดือน พฤศจิกาย จะมีงาน ลาดกระบังนิทรรศแหล่ะ 

                 พระจอมเกล้าลาดกระบังนิทรรศ ๔๙    14-19  พฤศจิกายน  2549      นะจ้ะ

                              ช่วงที่มีงาน หยุดด้วยแหล่ะ อิอิ   แต่คงไม่ได้กลับบ้านหรอกมั้ง        

                              จะได้กลับอีกทีคงสอบมิดเทอมเสร็จแหล่ะ  ก่อนปีใหม่   เฮ้อออ..............อีกนานเลย      

   ต่อไปก็ วันเสาร์-อาทตย์ที่  11-12 พฤศจิกายน 49  มีงาน  Fat Festival#6   

 ทั้งหมดก็เป็นดังนี้แหล่ะ    เย็นมากแล้วต้องไปเก็บของต่อ  สุดท้ายฝาก สุภาษิตธรรม

                                       ..อัตตาหิ   อัตตโนนาโถ..    =   ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน     นะจะบอกให้  \(^-^)/

                                  ไปแล้วววว     บะบายมายสเปซ

                                                                                                                      "nidnoy_mp"

                                                                                29/10/49     

   Welcome  การกลับมาของบล๊อคอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้อัพมานานแสนนาน วันนี้กลับมาอีกครั้ง  และเวลา

         ขณะนี้ก็เกือบจะตี 3 เข้าไปแล้ว เนื่องจากไปติดลมกับเวปการ์ตูนญี่ปุ่น มันน่ารักมั่กมากเลยอ่ะ  หุหุ เพิ่งค้นพบเมื่อไม่นาน ^^"

    ช่วงนี้อยู่ในระหว่างการปิดเทอม (1/2549)  แต่ก็ใกล้เปิดเทอมแล้วแหล่ะ   กลับบ้านตั้งแต่อาทิตย์ก่อน แต่

         ก็ไม่ได้อัพบล๊อคซะที  เพราะไปเที่ยวอยู่อ่ะเด้  หุหุ   ทัวร์นกขมิ้นกะญาติๆ   - -"  (ชื่อคล้ายๆทัวร์ทักษิณม่ะ)  

           ตอนนี้เกรดออกจวนครบแระ เหลือเทอร์โมไดนามิกส์ ตัวสุดท้ายที่จะชี้ชะตาชีวิต            

          เทอมนี้ไม่เป็นอย่างที่หวังเท่าไหร่ เซ็ง!! (หวังสูงไปอ่าดิ)  แต่ก็ไม่เหลวร้ายมากไป(หรอกมั้ง)    ผ่านมาแล้วกลับไปแก้ไขไม่ได้

         คิดไปก็ปวดหัวเท่านั้น  ฮิ้วววว...  เทอมหน้าเอาใหม่ สู้ตาย             ก็เห็นพูดงี้ทุกเทอม         

                                 วันนี้ดูข่าวพยากรณ์อากาศเค้าบอกว่าภาคเหนือและอีสานอากาศจะเย็นลง

      อุณหภูมิจะลดลง 2-3 องศา ว่างั้น  ฤดูหนาวใกล้เข้ามาแระ    อากาศแถวนี้คงดีน่าดูผิดกับกรุงเทพสิ้นเชิง  อากาศดีๆงี้น่าอยู่บ้าน

      จัง เฮ้อ... ถึงแม้จะไม่ชอบฤดูหนาวก็ตามเหอะ         งัยก็ต้องดูแลสุขภาพให้แข็งแรง       ฤดูหนาว

      จะได้ไม่ต้องเป็นหวัดบ่อยๆ   โดยเฉพาะหวัดเรื้อรังอย่างเรา  เฮ้อ..  (ทำไมรูปมันใหญ่จังว่ะเนี่ย)

       วันนี้ไม่อยากอัพไรต่อแระ เพราะมันจาตี 4 แล้ว โอ้วววว.....

                                            เอาไว้พรุ่งนี้อัพต่อ  วันสุดท้ายก่อนกลับ         

     Ps. เนื่องจากเปลี่ยน ธีม ใหม่  บล๊อคเก่าที่ตัวอักษรสีขาวจะมองไม่เห็นนะจ้ะ

                              และที่ รูปภาพประกอบในบล๊อคหายเพราะว่า เวปที่กอปรูปมาขัดข้อง รูปภาพเลยไม่แสดง

                              หวังว่าสีใหม่คงถูกใจคนชมน๊า..

 ..............................

                                                                                                                                                      "nidnoy_mp"

    ใกล้สอบ Final เข้ามาทุกที คะแนน mid term ก็รู้วันก่อนดรอป 1 วันเนี่ยแหล่ะ    เหอะๆ ก็เสียวไปตามๆกัน

 แต่งัยกุไม่ดรอปอ่ะนะ  สู้ตาย!!     แต่ละวิชาอาจารย์ก็เริ่มจะปิดคอร์สกันแระ  เหลือก็แค่ทำงานส่ง      ก็วุ่นกันไปเร่ง

ทำให้มันเสร็จๆ จะได้ตั้งหน้าตั้งตาอ่านสือซะที       

                 สนามบินสุวรรณภูมิก็ใกล้เปิดเข้ามาทุกที เด่วนี้ซ้อมบินกันใหญ่ มีเกือบทุกนาที  โอยย...เสียงดังอ่ะ

มันบินเฉียดตึก 12  กะ CCA  เลยง่ะ   เฮ้อ...       ทนกันไป..!!

  แล้วก็ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย  Season Change   ยังงัยก็ดูและตัวเองดีๆน๊า เด่วจะป่วยก่อนสอบ

           ไม่รู้จะอัพอะไรต่อแล้ว ท่าทางจะป่วยซะเอง          อะ...ฮัดเฉ้ย..กำ กำ 

Ps.  -final นี้ขอให้ทุกคนได้ A กันถ้วนหน้านะจ้ะ Fighto! Fighto!  

                            อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย 

                            น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย หากไม่รู้จักเจ็บปวดก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ

                           ** ไ ม่ เ ข้า ใ จ จ ริ ง ๆ เ ล ย **

S e a S o n s  C h a n G e. . .

ไปแล้ว  ฮิ้วววววววววววววววว....

"nidnoy_mp"

                                      วันนี้เปิดสเปซขึ้นมา o_O โอ้วว..สเปซเปลี่ยนไป๋ หลังจากที่ Msn Messenger เปลี่ยนไปเป็น Windows Live

                               Messenger

                               และวันนี้ สเปซก็ได้เปลี่ยนไปเหมือนกันกลายเป็น  Windows Live Spaces  หลายๆอย่างเปลี่ยนไป ดูแปลกตามากขึ้น

                               มีการอัพเดทให้ทันสมัยเพิ่ม options ต่างๆ  แต่ไม่รู้ว่าจะมีการเก็บตังค์ป่ะเพราะหลังๆได้ยินข่าวนี้บ่อยอย่าเลยละกันนะ!!

                      ตอนนี้ก็อยู่บ้าน       พอดีเพิ่งสอบ mid term เสร็จ แต่ก็สอบไปแค่ 3  ยังเหลืออีก 2 ตัว สอบอาทิตย์หน้าเนี่ยย!! 

                 ยังไม่อ่านซักตัว วันๆเอาแต่กิน                               จากนั้นก็   

                      สุดท้ายก็นอน          อ้วนจะแย่อยู่แล้ว... จ๊ากกก      หนังสือหนังหาไม่เคยคิดจะอ่าน    

                      เหอะๆ ไร้สาระหว่ะ ...               

                      บล๊อคนี้กว่าจะเขียนเสร็จก็ 3-4 วันเชียวนะเนี่ย  คอม เ เ ฮ ง ค์ บ้าง แวป ไปทำอย่างอื่นบ้าง ^^"  วันนี้จะได้เสร็จๆซะที

                 หลังจากนี้คงไม่ได้อัพบล๊อคอีกนาน (มากเลย)   

           ชีวิต คือ การเรียนรู้    เรียนรู้จากทุกๆอย่าง  เรื่องราวต่างๆที่ผ่านเข้ามาอาจมีทั้งดีและร้าย ต่างกันไป

                                         จะเป็นยังงัยเราก็ต้องผ่านมันให้ได้  

  มี FW.mail  นึง เชื่อว่าทุกๆคนคงจะได้รับเมล์นี้แล้วเหมือนกัน เป็นข้อคิดดีๆจากในหลวง  ก็ขอเก็บไว้ใน Spaces นี้ด้วยละกัน

                  ของขวัญจากในหลวง
                    1.อย่าทำลายความหวังของใคร ... เพราะอาจเหลืออยู่แค่นั้น...
                    2.รู้จักฟังให้ดี ... โอกาสทองบางทีมันก็มาถึงแบบแว่วๆ เท่านั้น...
                    3.จะคิดการใด ... จงคิดการให้ใหญ่เข้าไว้ ...แต่เติมความสนุกสนานลงไปด้วยเล็กน้อย...
                    4.หัดทำสิ่งดีๆ ให้กับผู้อื่นจนเป้นนิสัย ..โดยไม่จำเป้นต้องให้เขารับรู้...
                    5.จำไว้ว่าข่าวทุกชนิดถูกบิดเบือนมาแล้วทั้งนั้น...
                    6.ใครจะวิจารณ์อย่างไรก็ช่าง... ไม่ต้องเสียเวลาโต้ตอบ... 
                    7.ให้โอกาสผู้อื่นเป็นครั้งที่ "2" แต่อย่าให้ถึง"3"...
                    8.เราไม่ได้ต่อสู้กับ คนโหดร้าย  แต่เราต่อสู้กับ ความโหดร้าย ในตัวคน...
                    9.เมื่อมีใครสวมกอดคุณ ... ให้เขาเป็นฝ่ายปล่อยก่อน...
                    10.อย่าไปหวังเลยว่าชีวิตนี้จะมีความยุติธรรม...
                    11.ประเมินตัวเองด้วยมาตรฐานของตัวเองไม่ใช่มาตรฐานของคนอื่น...
                    12.คงไว้ซึ่งความเป้นคนเปิดเผย ...อ่อนโยนและอยากรู้อยากเห็น...
                    13.ไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์อันเลวร้ายเพียงใดยสุขุมเยือกเย็นเข้าไว้... 
                    14.อย่าวิจารณ์นายจ้าง ... ถ้าทำงานกับเขาแล้วไม่มีความสุข ก็ลาออกซะ...
                    15.คำนึงถึงการมีชีวิต "กว้างขวาง" มากกว่าการมีชีวิต "ยืนยาว"... 
 

                   ข้อคิดดีๆ

               **  อั น ต รา ย ที่ สุ ด สำ ห รั บ ค น เ รา คื อ กา ร คา ด ห วั ง  **

               **  อ ย่า ย อ ม เ เ พ้ ถ้า ยั ง ไ ม่ ไ ด้ พ ยา ยา ม เ ต็ ม ที่  **

               **  เ ห ตุ ผ ล ข อ ง ค น ๆ นึ ง อา จ จะ ไ ม่ ใ ช่ เ ห ตุ ผ ล ข อ ง อี ก ค น ห นึ่ ง  **

               **  ถ้า ไ ม่ ล อ ง ก้า ว จะ ไ ม่ รู้ เ ล ย ว่า ข้า ง ห น้า จะ เ ป็ น อ ย่า ง ไ ร  **

               **  ปั ญ หา ทุ ก อ ย่า ง ล้ ว น ขึ้ น อ ยู่ กั บ เ รา ทั้ ง สิ้ น  **

               **  ยิ น ดี กั บ สิ่ ง ที่ ไ ด้ มา เ เ ละ ย อ ม รั บ กั บ สิ่ ง ที่ เ สี ย ไ ป  **

               **  ห ลั ง จา ก พา ยุ ผ่า น ไ ป ฟ้า ย่ อ ม ส ด ใ ส เ ส ม อ  **

               **  มี เ เ ต่ วั น นี้ ที่ มี ค่า ไ ม่ มี วั น ข้า ง ห น้า ไ ม่ มี วั น ข้า ง ห ลั ง  **

               **  ไ ม่ มี อะ ไ ร เ สี ย เ ว ลา มา ก ไ ป ก ว่า กา ร ที่ คิ ด จะ ย้ อ น ก ลั บ ไ ป เ เ ก้ ไ ข  **

               **  ไ ม่ มี อะ ไ ร ช้า เ กิ น ไ ป ที่ จะ ทำ ใ น สิ่ ง ที่ เ รา ฝั น  **

                                                                                                                                                                   "nidnoy_mp"

ผ่านไปแล้ว 1 เดือนกับการเปิดเทอม

ไม่ได้อัพสเปซซะนาน ไม่รู้มีใครคิดถึงกันบ้างป่ะ หุหุ ^^" (คงไม่มีหว่ะ)

เปิดเทอมวันแรกก็เรียนเลย เหอๆ  จำได้ว่าวันแรกไปสาย เอิ๊กส์ๆ

มีเรียนเช้าบ้าง ทั้งเช้า-บ่ายบ้าง  แต่ค่อนข้างว่างมั้ง (รึเปล่านะ)

Q:เรียนสบายป่ะ?

Ans:ไม่รู้ดิ แต่ไม่ค่อยรู้เรื่อง ง่ะ ย๊ากอ่ะยาก  

Q:เพื่อนๆเป็นงัยบ้าง?

Ans:เพื่อนก็ฮาๆกันดีอ่ะ ดีใจที่ได้เจอทุกๆคน - -"

Q:น้องรหัสเป็นงัย?

Ans: เออวันแรกอ่ะไปจับสายน้องรหัสห้อง ได้คนแรกๆของห้องเลยหว่ะ

นั่งเหม่ออยู่ดีๆ พี่นิดหน่อยยย  หง่ะ!!!  กูเหรอ?   ก็ได้น้องรหัสมาเป็นผู้ ญ

ชื่อน้องหยง ค่ะ  สรุปปีนี้ สายเรา ญ ทั้งสายค่ะ  -*-  

Q:แล้วน้องรหัสภาคหล่ะ?

Ans: อ่อ ก็เพิ่งจับเมื่อไม่นานมานี่เอง วันทำบุญภาคได้เจอพี่ๆน้องๆภาค อิอิ

แล้วก็เหมือนเดิมอีกแล้วคับท่าน   พี่นิดหน่อยยย!!  อ้าวกูอีกละ  ได้คนแรกๆ

เหมือนเดิม น้องรหัสก็เป็น ผู้ ญ เช่นเคย -*-   ชื่อน้องโย ค่ะ น้องเค้าเป็นน้องห้อง

ด้วย อิอิ  และวันนี้ก็ได้เจอกะพี่รหัสภาคเป็นครั้งที่ 2 -*- เจอวันแรกตอนจับสายปี1

เนี่ยครั้งที่ 2 จำหน้าไม่ได้อ่ะ แต่พี่เค้ายังอุตส่าห์จำเราได้นะหน่ะนั่น  เหอๆๆๆ  

บอกว่าเด่วพี่จะเอาหนังสือมาให้นะ  บอกหลายวันแล้วนะค่ะพี่เค น้องยังไม่ได้เลย

เรียนจาสอบละค่ะพี่

!!!!  เนี่ยๆ วันนี้เป็นวัน Last Cheer คณะอ่ะ แต่กูดันกลับบ้าน เฮ้อ..รู้สึกแย่จัง

ก็ทีแรกบอกว่าจะไม่มี ลาสเชียร์นี่หว่า ก็เลยไปจองตั๋ว   สุดท้ายก็มีลาสเชียร์จนได้

(1 ชั่วโมงต่อมา)

ตะกี้แว็ปโทรไปหาน้องรหัส

หุหุ น้องบอกเรียบร้อยดี เกียร์กะแหวนรุ่นได้ครบ ละ

 ไม่รู้จะอัพไรต่อแล้วหว่ะ มันขาดตอน

...............................

........................

................

..........

 ????